Grupa: Administrator 
Posty: 128 #589728
Od: 2010-5-18
| Nonkonformizm jest istotą twórczości, wiąże się jednak z koniecznością ponoszenia społecznych i emocjonalnych kosztów, szczególnie wtedy, gdy społeczność wywiera presję w kierunku ujednolicenia zachowań swoich członków (Nęcka, 2001, s.133-134). Nonkonformizm oznacza także zdolność do akceptowania konfliktów i napięć społecznych (Popek, 2001,s.52).
Silny związek z niezależnością i nonkonformizmem wykazuje cecha, która w modelu osobowości Eysencka nosi nazwę psychotyczności. Wymiar ten na jednym biegunie oznacza empatię i altruizm, na drugim zaś, chłód emocjonalny, skłonność do zachowań antyspołecznych i niekonwencjonalność. Psychotyczność w skrajnym nasileniu prowadzi do zaburzeń w postaci psychopatii i schizofrenii. Ostatnią formą jej przejawiania się jest aktywność twórcza. Eysenck uważa, że twórczy lub destrukcyjny sposób przejawiania się psychotyczności zależy od obecności innych cech osobowości, na przykład stabilności emocjonalnej. Związki psychotyczności z twórczością wykazano w wielu badaniach, choć siła związku jest umiarkowana. Do tej pory nie jest wiadomo, czy psychotyczność sprzyja twórczości z powodu zawarty w niej pierwiastek nonkonformizmu, czy ze względu na poznawcze mechanizmy funkcjonowania osób (Strelau, 2000, s. 544-546).
Badania osób twórczych wskazują na ich zdolność do długotrwałej, wytężonej pracy i odraczania gratyfikacji. Jednak wytrwałości nie redukuje się jedynie do siły motywów, które sterują aktywnością twórczą, ponieważ nie jest obojętne, jaki typ motywacji dominuje w strukturze osobowościowej człowieka. Osoba motywowana immanentnie cieszy się samą aktywnością twórczą, natomiast osoba motywowana potrzeba osiągnięć czerpie satysfakcję z uzyskanego wyniku. Twierdzi się, że typową cechą osobowości ludzi twórczych jest łatwość wzbudzania motywacji samoistnej, w tym autonomicznej motywacji poznawczej, jak również dążenie do osiągnięć, ambicja oraz chęć potwierdzania własnej wartości (Nęcka, 2001,s.138).
|
